1188 . امام سجّاد عليه السلام - بعد از آنكه براى خود چيزهايى را درخواست كرده بود - : خدايا ! و اين ( دعا ) را شامل هر كسى كه به پروردگارى تو گواهى مىدهد و به يگانگى تو خلوص مى ورزد و با حقيقت بندگى تو او را [ شيطان ] دشمنى مى ورزد و براى دريافت علوم ربّانى از تو بر عليه او يارى جسته است ، بفرماى . 1189 . امام باقر عليه السلام : بدان كه دانشى چون جستجوى سلامت نباشد و سلامتى مانند سلامت دل نباشد . 1190 . از امام صادق عليه السلام روايت شده است كه به يكى از شاگردانش فرمود : چه چيز از من فرا گرفتى ؟ گفت : اى مولاى من ! هشت مسأله ياد گرفتم . فرمود : باز گو تا بدانم . گفت : نخست : ديدم هر دوستى از دوستدارش هنگام مرگ جدا مىشود ، پس همّتم را مصروف چيزى كردم كه از من جدا نمى گردد ، بلكه در تنهايى ام با من انس مى گيرد كه همان كار نيك است . حضرت فرمود : به خدا سوگند نيكو گفتى . دوم : ديدم گروهى به حسب و نسب و گروهى به مال و فرزند مى نازند و حال آنكه در اينها فخر و بزرگى نيست ؛ بلكه افتخار بزرگ را در گفته خداى متعال ديدم : « كريمترين شما باتقواترين شماست » ، پس كوشيدم كه نزد او كريم باشم . فرمود : به خدا سوگند نيكو گفتى . سوم : به بازى و شادى مردم نگريستم و گفته خداى متعال را شنيدم : « و اما آن كس كه از ايستادن در پيشگاه پروردگارش بهراسد و نفس خود را از هوا باز دارد ، بى گمان جايگاهش بهشت است » ، پس در دور كردن هواى نفسم كوشيدم ، تا آنكه بر اطاعت خداوند قرار يافت . فرمود : به خدا سوگند نيكو گفتى .